Bir Çininin Hikayesi

ÇİNİNİN BEYAZ HAMURU
Kuvartz parçaları atölyede öğütülerek toz haline getiriliyor ve karışımın diğer öğeleriyle birlikte hamuru oluşturuyor. Bu hamurdan tahta kalıplarda el yordamıyla plakalar basılıyor ve kurumaya bırakılıyor. Plakalar, yani çiniler sağlamlığı için doğal ortamda kurumaları gerekiyor.

ASTARLAMA
Göz akı renkli zemini sağlayan astar kuruyan çinilere uygulanıyor ve çiniler 900 C’ de ilk defa pişiriliyor.Astarlanmış çiniler çizilip boyanmayı daha sonra da sırlanıp fırınlanmayı bekliyor.

SIR ALTI BOYALARININ HAZIRLANIŞI
Çiniye renk veren boyalar toz ya da kaya halindeki çeşitli metal oksitlerden atölyede meydana getiriliyor. Kobalt Oksit mavi; Bakır Oksit yeşil, turkuaz; Demir Oksit kırmızı; Mangan Oksit de mor rengi veriyor. Toz haline gelen metal oksitler katılan diğer malzemelerle birlikte fırınlanıyor ve tekrar tamburlarda toz haline getirildikten sonra seramikçi değirmeninde karıştırılıyor.

ÇİZİM VE BOYAMA
Çizilecek desenin kalıbı eskiz kağıdına iğnelenerek çıkartılıyor ve kömür tozu uygulanacak ürüne geçiriliyor.Kontur boyası ile desenin dış çizgileri çiziliyor.Çizim tamamlandıktan sonra renklendirmeye geçiliyor.Diğer boyalardan daha yoğun olan kırmızı geleneksel olarak kabarık sürülüyor, diğer renklerin kabarık olmayan katmanları ile kabarık kırmızı birleşince üç boyutlu bir etki oluşuyor.Ancak renklerin gerçek etkisi ancak çiniler sırlanıp fırınlandıktan sonra izlenebiliyor.

SIRLAMA
Kurşunlu ve camsı bir karışımdan oluşan sır, çömleklerde fırınlanıyor ve camlaştırılıyor.Sonra öğütülerek toz haline geliyor, bu toz sırın son haline gelmek üzere çeşitli işlemlerden geçiriliyor.Çizilmiş ve boyanmış astarlı çiniler sır ile kaplanıyor ve son defa fırınlanmayı bekliyor.

FIRINLAMA
Sırlanmış çiniler odunla yanan fırına diziliyor.Bir gece önce tütsülenen fırın ertesi gün sabah 05:00 da yakılıyor. Sekiz dokuz saat süreyle sıcaklık 900C ye ulaşıncaya kadar yakılıyor. Yandıktan sonra kapakları kapatılıp soğumaya bırakılıyor. Soğuması neredeyse pişirmesi kadar zaman isteyen fırın iyice soğumadan açılmıyor. Sonuçta yarı camsı taşlaşmış bir İznik çinisi renklerine kavuşmuş bir şekilde ortaya çıkıyor.